همه چیز درباره ایرانیان کنتاکی و زندگی در این ایالت

ایرانیان کنتاکی • زندگی در کنتاکی • ایالت کنتاکی

ZSany - Advertise With Us Today!

کنتاکی دارای سابقه باستان شناسی بسیار طولانی از سکونت انسان است. سابقه حضور گروه‌های بومی مختلف در کنتاکی به بیش از 15000 سال قبل باز می‌گردد و از این رو، دوره‌های فرهنگی مختلف در این ایالت مشاهده شده است.

کنتاکی در دهه‌های 1600 و 1700 توسط فرانسوی‌ها کشف شد و در آنجا حضور نظامی داشتند و شروع به کارهای اقتصادی کردند. زمین‌های حاصلخیز کنتاکی و آینده تجاری، این منطقه را برای قدرت‌های استعماری جذاب کرد. کنتاکی اولین منطقه در غرب کوه‌های آلگنی بود که استعمارگران آمریکایی در آنجا سکنا گزیدند. جیمز هارود اولین سکونتگاه دائمی را در هارودزبورگ در سال 1774 تأسیس کرد.

پس از جنگ جهانی، کنتاکی به سرعت شروع به صنعتی شدن کرد. سرمایه‌گذاری‌های تولیدی در سال‌های جنگ ادامه یافت و این ایالت خیلی زود به یکی از تولیدکنندگان پیشرو خودرو در آمریکا تبدیل شد.

ایرانیان سهم بزرگی در جامعه مردم کنتاکی دارند و بسیاری در این ایالت مشغول کار، تحصیل و زندگی هستند. در این مقاله با ما همراه شوید تا بیشتر درباره این ایالات و همچنین زندگی ایرانیان در این ایالت بدانید.

لیست ایرانیان کنتاکی

ایرانیان در این شهر در مشاغل مختلف مشغول به کار هستند و حتی بسیاری این شهر را برای تحصیل انتخاب می‌کنند. برخی از مهم‌ترین مشاغلی که می‌توان در این ایالت پیدا کرد و صاحبان این عناوین ایرانی باشند، عبارت‌اند از:

ایالت کنتاکی

کنتاکی، از ایالت تشکیل دهنده آمریکا است که تقریبا جمعیت نسبتا کم با متوسط درآمد بالا دارد. رودخانه‌ها مرزهای کنتاکی را مشخص می‌کنند به جز در جنوب، جایی که با تنسی در امتداد یک خط تقریبا مستقیم به طول 425 مایل (685 کیلومتر) مرز مشترک دارد و در جنوب شرقی، جایی که مرز کوهستانی نامنظم با ویرجینیا دارد. رودخانه‌های توگ و بیگ سندی که عموماً به سمت شمال غربی جریان دارند، کنتاکی را از ویرجینیای غربی در شرق و شمال شرق جدا می‌کنند. در شمال، مرز کنتاکی از رودخانه اوهایو به می‌سی‌سی‌پی می‌آید و در مسیر با ایالت‌های اوهایو، ایندیانا و ایلینوی مرز دارد. سپس رودخانه می سی سی پی مرز کوتاه جنوب غربی کنتاکی با میزوری را مشخص می‌کند. پایتخت این ایالت فرانکفورت است، که بین دو شهر بزرگ لوئیزویل، که در رودخانه اوهایو است و لکسینگتون قرار دارد.

کنتاکی تا قبل از ورود دانیل بون و دیگر مرزنشینان اروپایی در سال 1769، مدت‌ها خانه بومیان مختلف آمریکا بوده است. در سال 1792، زمانی که کنتاکی به عنوان پانزدهمین ایالت اتحادیه پذیرفته شد، نزدیک به 73000 شهرک نشین را جذب کرد. در سال 1800 این تعداد به 220000 نفر افزایش یافت و حدود 40000 برده را شامل می‌شد.

مناظر زیبا، حصارهای سفید، چراگاه‌ها، مزارع تنباکو و مراتع در منطقه بلوگرس در اطراف لکسینگتون، نشان دهنده شیوه زندگی آرامی است که در ایالت حکم‌فرما است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این ایالت اقتصاد پویا و همچنین رو به رشد است. اما علاوه بر این، آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهور سابق آمریکا و جفرسون دیویس از کنفدراسیون مخالف، هر دو در کنتاکی به دنیا آمدند.

ایرانیان کنتاکی

اکثریت قریب به اتفاق جمعیت کنتاکی از نژاد اروپایی سفیدپوست هستند. اکثر ساکنان اولیه سفیدپوست این ایالت از تبار انگلیسی یا اسکاتلندی-ایرلندی بودند و از کارولینای شمالی، ویرجینیا، مریلند و پنسیلوانیا آمده بودند. مهاجرت دنیل بون – بنیانگذار یکی از اولین سکونت‌گاه‌های سفیدپوست دائمی در کنتاکی امروزی – شبیه مهاجرت بسیاری از هموطنانش بود. بون که در پنسیلوانیا به دنیا آمده بود، در جوانی از دره بزرگ آپالاچی ویرجینیا به کارولینای شمالی نقل مکان کرد، جایی که تا زمانی که مهاجران جدید را از طریق کامبرلند گپ به کنتاکی هدایت کرد، در آنجا زندگی کرد. بهترین زمین‌های کشاورزی در منطقه بلوگرس بود و این اولین منطقه‌ای بود که آباد شد. علاوه بر افرادی که به واسطه دنیل بون وارد این منطقه شده بودند، مهاجران فرانسوی نیز از نیواورلئان به منطقه لوئیزویل آمدند. در اواسط قرن نوزدهم، مهاجران آلمانی و سایر مهاجران از نیوانگلند نیز وارد این منطقه از آمریکا شدند و بسیاری در شمال کنتاکی و سایر مناطق نزدیک رودخانه ساکن شدند.

در طول چند دهه اول، جمعیت سیاهپوست زیادی در این ایالت وجود داشت که عمدتا برده‌های آفریقایی تبار بودند. درست قبل از جنگ داخلی آمریکا، راه‌آهن زیرزمینی در کنتاکی راه‌اندازی شد تا به انتقال بردگان فراری کمک کند. در طول جنگ و پس از آن، مهاجرت سیاه‌پوستان به میزان قابل توجهی در این ایالت صورت گرفت. این ایالت تا اواسط قرن بیستم به از دست دادن جمعیت سیاهپوست خود ادامه داد و پس از آن اندازه نسبی جامعه تغییر چندانی نشان نداد. در اوایل قرن بیست و یکم، ساکنان آفریقایی آمریکایی کنتاکی در مناطق شهری بزرگتر و در بخش جنوب غربی پنیریل متمرکز بودند. آنها کمتر از یک دهم کل جمعیت را تشکیل می‌دادند.

برجسته‌ترین مردمان بومی مختلف در منطقه کنتاکی در زمان استقرار اروپایی‌ها چروکی، شاونی و چیکاسو بودند. در قرن بیست و یکم، بومیان آمریکا تنها بخش کوچکی از جمعیت کنتاکی را تشکیل می‌دادند.

جمعیت اسپانیایی و آسیایی کنتاکی کم است، اما از اواخر قرن بیستم به طور قابل توجهی رشد کرده است. اکثر ساکنان اسپانیایی تبار این ایالت مکزیکی هستند. در میان ساکنان آسیایی کنتاکی، ساکنان چینی و هندی تبار غالب هستند. ایرانیان نیز در جمع آسیایی‌های این ایالت به شمار می‌آیند که این ایالت را به دلیل اقتصاد پویا و موقعیت‌های شغلی انتخاب کردند.

از نظر وابستگی مذهبی، کنتاکی در درجه اول پروتستان است. باپتیست‌ها فرقه غالب هستند و متدیست‌ها اقلیت قابل توجهی را تشکیل می‌دهند. با این حال، کنتاکی همچنین دارای یکی از بزرگترین جمعیت کاتولیک‌های رومی در جنوب است که بیشتر در بخش‌های مرکزی و شمال مرکزی ایالت متمرکز شده‌اند.

زندگی در کنتاکی

کنتاکی یکی از ایالت‌های آبی آمریکا به شمار می‌آید و این لقب به دلیل وجود رودخانه‌های اطراف آن است. زندگی در این ایالت برای بسیاری دلنشین و جذاب است و برخی معتقدند که دیگر ایالت‌ها مزایای بیشتر نسبت به ایالت دارند. برای اینکه شما را در انتخاب محل زندگی راهنمای کنیم، تصمیم گرفتیم تا مزایا و معایب زندگی در این ایالت را نام ببریم و ابتدا با مزایای زندگی در کنتاکی شروع می‌کنیم:

  • هزینه کم زندگی
  • معافیت‌های مالیاتی خوب برای برخی
  • غذاها و نوشیدنی‌های خوش طعم
  • ماجراهای فراوان در فضای باز
  • آب و هوای 4 فصل

تمام نقاط دنیا که مردم در آنها زندگی می‌کنند چیزهایی خواهند داشت که چندان مطلوب نیستند و کنتاکی نیز از این مقوله مستثنا نیست. معایب زندگی در این ایالت نیز عبارت است از:

  • خطرات آب و هوایی
  • مالیات بر درآمد و فروش بالا
  • کیفیت پایین آموزش
  • تنوع محدود
  • اثرات شهرنشینی

کشور

ایالات متحده آمریکا

پایتخت

فرانکفورت

بزرگترین شهر

لوئیزویل

طول

397 مایل (640 کیلومتر)

عرض

187 مایل (302 کیلومتر)

جمعیت (2020)

4,509,342

رتبه

26

درآمد متوسط خانوار

52,295 دلار

زبان گفتاری

انگلیسی

 

Comments are closed.